Na piechotę poprzez świątynie w Kioto

Ponad trzy lata temu na przywitanie Nowego Roku wybrałam się na przeprawę po świątyniach Kioto. Jednak przez długi czas, coś mnie powstrzymywało przed opisaniem tej wycieczki. Chociaż mój blog jest bardzo kameralny i jest mało znany sieci, staram się pisać na niego po wcześniejszym zgłębieniu tematu. Ponieważ zaś nie posiadam wykształcenia historycznego, zwyczajnie obawiam się, że coś spitolę i napiszę jakieś bzdury.

Zarazem piszę tutaj by odnotować jakie miejsca widziałam i dowiedzieć się o nich czegoś więcej. Koniec więc z wymówkami. Tak się składa, że w czasie pandemii (kwiecień-maj 2020), mimo że w Japonii nie została wprowadzona twarda kwarantanna, zostałam na tę chwilę bez pracy. Zamiast więc załamywać ręce, postanawiam zrobić coś pożytecznego i opisać Wam moją pieszą marszrutę po tak znanym i często odwiedzanym japońskim mieście. Zaczynamy...

Nie da się przeoczyć złotego feniksa

Jeśli interesujecie się Japonią z pewnością, widzieliście ten budynek wielokrotnie. Złoty dach odbijający się w tafli otaczającego go stawu z dumnie prężącym się feniksem na jego szczycie. Szczególnie piękne są zdjęcia, gdy ktoś ma szczęście trafić na opady śniegu.

Pokój herbaciany Sekkei

Kolejne ciekawe miejsce to pokój herbaciany Sekkatei dobudowany w Edo. 

Aula Fudo

Na końcu zaś docieramy do Auli Fudo, malutkiej świątyni okolonej straganami z upominkami lub ulicznym jedzeniem. Możemy również spróbować zielonej herbaty wraz ze smakołykami.

Uliczne straganny

Kinkakuji jest dość tłumnie oblegane. My pojawiliśmy się pół godziny przed jego otwarciem a już, uformował się pokaźny tłumek.

Czas na zieloną herbatę

Godziny otwarcia: Od 9 do 17

Ceny biletów: Dla dorosłych 400 jenów, dla dzieci 300 jenów.

Dojazd: W zależności gdzie się znajdujecie, będziecie musieli skorzystać z autobusu do przystanku Kinkakujimichi.

Strona internetowa Kinkakuji

Świątynia Ryoanji (kamienny ogród)

Jeden z kamieni w ogrodzie Ryoanji

Gdy robisz zdjęcia podpórek drzew zamiast pięknych stawów

Przyjrzyjcie się fascynującej ścianie, nie tylko kamieniom

Wejście do restauracji

Dla fanów tego składnika restauracja specjalizująca się w gotowanym tofu. Sama za nim nie przepadam, więc ominęłam to miejsce szerokim łukiem.

Godziny otwarcia: 

Od 8 do 17 od marca do listopada. 

Od 8:30 do 16:30 od grudnia do lutego

Ceny biletów:Dla dorosłych 500 jenów, dla dzieci 300 jenów.

Dojazd:W zależności gdzie się znajdujecie, będziecie musieli skorzystać z autobusu 55 lub 50 do przystanku Ritsumeikan daigaku-mae, lub 59 Ryoanji-mae, albo dojechać Linią Keifuku Kitano do stacji Ryoanji.

Strona internetowa Ryoanji

Uśmiech Bodhisattwy, nad czym on tak rozmyśla w świątyni Koryuji

Świątynia Koryuji

Hala Kodo, podobno jeden z najstarszych drewnianych budynków w Kioto

Mimo że znajduje się w Kioto i praktycznie w mieście, to jest oazą spokoju, do której warto wyskoczyć. Do tego jest to nie byle jaka świątynia, gdyż uznaje się ją za najstarszą w Kioto. Zbudowano ją w 603 roku przez księcia Shotoku jako jedna z siedmiu, które zlecił. 

Chociaż znalazłam też informację, że książę ufundował tylko posąg. Jak to w takich przypadkach została zniszczona w 818 i 1150 roku.

Kioto Hala  Reihoukan (Shin-Reiho den0), w której można obejrzeć posągi

Pewnie jednak bym przeszła obok niej, gdyby nie zdjęcie posągu Buddy, które mnie do niej przyciągnęło. Posąg przedstawia Bodhisattwę  Maitreya siedzącego w pozie „Hokan Miroku” z lekkim uśmiechem na twarzy. 

Ten Budda z tego, co wyczytałam, jest czymś w rodzaju mesjasza, który w przyszłości ma zejść na ziemię z niebios i pomóc wszystkim dostąpić oświecenia. Niektóre źródła podają, że był to pierwszy obiekt zarejestrowany jako narodowy skarb w 1951 roku. 

Posąg zachował się w prawie nienaruszonym stanie, oprócz ułamanego palca, który ukruszył podobno jakiś zachwycony jej pięknem student. Podejrzewa się, że była ona pozłacana. Jednak do obejrzenia jest jeszcze parę innych statuy, jeśli opłacicie bilet. Co zdecydowanie polecam, gdyż nawet lekko przyciemniona salka dodaje im aury surowego piękna. 

Znalazłam też informację, że warto odwiedzić świątynię w sierpniu, gdy na jej malutkich stawach kwitną lotosy. Podobno w połowie października odbywał się tam festiwal, w którym byki przepychały się niczym wojownicy sumo poza wyznaczoną sznurem arenę, jednak w odróżnieniu od corridy nie lała się tam krew.

Godziny otwarcia: Od 9 do 17 , w święta 10-16:30

Ceny biletów: Za wstęp do mini muzeum z posągami 700 jenów

Dojazd: Na pieszo ze stacji Uzumasa linią JR Sagano lub autobusem do Uzumasa Koryu-ji-mae.

Przechodzimy fosę do zamku Nijo

Zamek Nijo

Ogród trochę smutny ale daje radę

Do tego styczeń nie jest najlepszym okresem na zwiedzanie ogrodów, trochę zieleni jest, ale wszystko ogołocone i smutne.

Jednak z pięknych bram na terenach zamku

Odbijający się w stawie budynek

Często może zastać was niespodziewany remont

• Honmaru (główną linię obrony)
• Ninomaru (drugą linię obrony)
• Ogrody otaczające Honmaru i Ninomaru

Ciekawie zwieńczone dzwony

Wchodząc do zamku, przekraczamy fosę, i widzimy bramę, która wzniesiona jest na ogromnych kamieniach. Rzuca się ona w oczy już z daleka.

Jedna z ciekawych konstrukcji na terenach

Opatulone na zimę

Godziny otwarcia:

Ceny biletów: Wejście do zamku i wstęp do pałacu Nishonamaru 1030 jenów dla dorosłych 350 jenów (gimnazjaliści, licealiści), 200 jenów dzieci. 

Za sam zamek dla dorosłych 620 jenów. Dla dzieci cena ta sama. 

Dodatkowo za obejrzenie galerii obrazów 100 jenów.

Pycha

Przepis na sałatkę z awokado, tuńczyka i tofu

1.  Awokado (po obraniu i usunięciu pestki), tofu i tuńczyka kroimy w mniej więcej takie same, większe kawałki.
2.  Składniki bardzo delikatnie mieszamy z mieszanką.

tutaj